3 ناامیدی برتر ارزیابی ریسک فروشنده - آیا می توانید ارتباط برقرار کنید؟

فرآیند مدیریت ریسک فروشنده در حال حاضر یک نیاز ضروری برای همه برنامه های امنیت سایبری است. بدون آن، شما اردک نشسته برای حملات زنجیره تامین و نقض داده های شخص ثالث هستید. به رسمیت شناختن این موضوع، نهادهای نظارتی الزامات انطباق با ریسک شخص ثالث خود را افزایش می دهند و با تهدید به مجازات های مالی سنگین برای عدم انطباق، اطاعت را اعمال می کنند.

اما از آنجایی که رقابت برای خاموش کردن خطرات شخص ثالث در همه طرف های سطح حمله تشدید می شود، تعداد کمی از آنها به یک موضوع نگران کننده در هسته اصلی این دیوانگی می پردازند - ارزیابی ریسک فروشنده بسیار ناامید کننده است.

برای ذینفعان، فروشندگان شخص ثالث و تیم های مدیریتی ضروری است که این ناامیدی ها را تشخیص داده و برطرف کنند. در غیر این صورت، تلاش های مدیریت ریسک شخص ثالث با آستانه عملکرد سنگین محدود خواهد شد.

لیست کامل ناامیدی های رایج ارزیابی ریسک فروشنده طولانی است. برای به حداکثر رساندن ارزش این و جلوگیری از غرق شدن، ما لیست را به 3 ناامیدی مهم پرسنل امنیت سایبری که در خط مقدم مدیریت ریسک شخص ثالث کار می کنند، اصلاح کرده ایم.

هر مورد در لیست توسط یک استراتژی کاهش توصیه شده پشتیبانی می شود تا به شما کمک کند کارایی ارزیابی ریسک خود را اصلاح کنید.

از ویژگی های ارزیابی ریسک UpGuard >

1. زمان ناکافی برای مدیریت انطباق با مقررات

اطمینان از انطباق با مقررات زمان بر است. ارزیابی ریسک باید برنامه ریزی شود، شکاف های انطباق باید شناسایی و پر شوند، تلاش های اصلاحی باید تأیید شود، این لیست هرگز پایان نمی یابد.

نحوه انتخاب نرم افزار اصلاح ریسک فروشنده خودکار را بیاموزید>

به دلیل نیازهای متراکم آن، رسیدگی کافی به این مؤلفه ضروری برای TPRM دشوار است، زمانی که سایر اجزای مدیریت ریسک فروشنده بیشتر وقت شما را می طلبند. این یک مشکل جدی است زیرا جریمه های نظارتی در حال افزایش است، به ویژه برای استانداردهای بسیار تنظیم شده مانند GDPR، PCI DSS، ISO و HIPAA.

برخی از عواملی که در پهنای باند ناکافی انطباق با مقررات نقش دارند عبارتند از:

• فرآیندهای ناکارآمد TPRM
• عدم اطمینان در مورد الزامات انطباق هر فروشنده
• عدم مشاهده وضعیت انطباق هر فروشنده
• راه حل های مدیریت انطباق ناکافی
• اولویت بندی ریسک امنیت سایبری فروشنده ضعیف

درباره ریسک نظارتی در > امنیت سایبری بیشتر بدانید

راه حل

برای حل مشکل پهنای باند ناکافی، تیم های امنیتی باید معیارهای خود را دوباره ارزیابی کنند تا زمینه های مدیریت ریسک فروشنده را که بیشترین توجه را می طلبد، تعیین کنند.

یکی از حوزه های رایج ازدحام، فرآیند ارزیابی ریسک است که می تواند با Vendor Tiering - عمل طبقه بندی ارائه دهندگان خدمات و فروشندگان جدید بر اساس درجه تأثیر بالقوه وضعیت امنیتی آنها - مورد توجه قرار گیرد.

برون سپاری وظایف ارزیابی ریسک شخص ثالث نیز می تواند گردش کار برنامه VRM شما را ساده کند و پهنای باند کافی برای مدیریت انطباق با مقررات آزاد کند.

UpGuard شامل یک ویژگی لایه بندی فروشنده است که به شما امکان می دهد فروشندگان خود را بر اساس سطوح تأثیر بالقوه بر وضعیت امنیتی خود دسته بندی کنید. این فرآیند طبقه بندی می تواند بر اساس ریسک مالی، عملیاتی، اعتباری، امنیتی یا هر نوع ریسک دیگری باشد.

ویژگی های Vendor Tiering UpGuard به شما کنترل کاملی بر فرآیند طبقه بندی می دهد. چنین طرحی نشان دهنده درک روشنی از محرک های کلیدی کارایی VRM است. هر سازمانی دارای یک نمایه ریسک منحصر به فرد است، بنابراین منطقی است که به تیم های امنیتی اجازه دهیم تصمیم بگیرند که کدام ریسک ها وزن بیشتری نسبت به سایرین دارند.

طبقه بندی فروشندگان بر اساس قرار گرفتن در معرض ریسک بالقوه به شما کمک می کند تا تلاش های کنترل های امنیتی خود را بیشتر بر روی آسیب پذیری هایی متمرکز کنید که بیشترین تأثیر بالقوه را بر داده های حساس دارند.

طبقه بندی فروشندگان بر اساس الزامات انطباق به شما امکان می دهد فروشندگانی را گروه بندی کنید که استانداردهای نظارتی یکسانی دارند. این چرخه عمر مدیریت نظارتی را فشرده می کند و به شما امکان می دهد ارزیابی های انطباق را در سطح گروه بندی فروشنده به جای سطح فروشنده فردی ارسال کنید.

2. پاسخ های پرسشنامه امنیتی تاخیری

ناامید کننده ترین نقاط دردناک ارزیابی ریسک فروشنده، آنهایی هستند که خارج از کنترل شما هستند. هنگامی که پرسشنامه های امنیتی برای فروشندگان ارسال می شود، فرآیند ارزیابی اساسا تا زمانی که نتایج آنها دریافت نشود، متوقف می شود. متأسفانه، همه فروشندگان شخص ثالث به سرعت به پرسشنامه ها مراجعه نمی کنند. و تاخیرهای ناشی از آن پتانسیل حملات سایبری زنجیره تامین و نقض امنیتی را افزایش می دهد.

برخی از عوامل موثر در تأخیر در پاسخ به پرسشنامه می تواند شامل موارد زیر باشد:

• عدم اتوماسیون ارزیابی ریسک
• فرآیندهای ناکارآمد امنیت اطلاعات در اکوسیستم های شخص ثالث
• مدیریت پرسشنامه های امنیتی با صفحات گسترده

راه حل

خوشبختانه، چندین راه حل برای این مشکل وجود دارد. اولین مورد این است که انتظارات خود را از هر رابطه فروشنده در مراحل اولیه فرآیند ورود مشخص کنید.

انتظار پاسخ به موقع پرسشنامه را در قراردادهای تدارکات بگنجانید. سپس فروشندگان پس از امضا به این استاندارد متعهد خواهند شد.

اما اگر هنوز ارزیابی ریسک را با صفحات گسترده مدیریت می کنید، یک توافق قراردادی به تنهایی تأثیر کمی خواهد داشت. شما به توانایی شناسایی سریع و رسیدگی به پاسخ های تاخیری برای تأیید توافق نامه های قراردادی نیاز دارید - استاندارد عملیاتی که حفظ آن در چندین فروشنده با صفحات گسترده تقریبا غیرممکن است.

با این حال، راه حل های مدیریت ریسک فروشنده به طور خاص برای رفع این الزامات طراحی شده اند.

بیاموزید که چگونه فرآیند پرسشنامه فروشنده را ساده کنید.

پلتفرم UpGuard شامل یک ویژگی مدیریت ارزیابی ریسک فروشنده سرتاسر است که به شما کمک می کند دامنه کامل مدیریت پرسشنامه را بدون صفحات گسترده دردناک برطرف کنید.

مطالعه موردی را بخوانید >

UpGuard شامل بسیاری از ویژگی های طراحی شده برای فشرده سازی چرخه عمر پرسشنامه امنیتی است، از جمله AIEnhance، که از فناوری هوش مصنوعی برای کمک به فروشندگان در تولید پاسخ های واضح و جامع از ورودی متشکل از یک پیش نویس تقریبا نوشته شده یا نقاط گلوله استفاده می کند.

یک نسخه آزمایشی رایگان از UpGuard >

3. ارزیابی ریسک عمومی که در زمینه سازی پروفایل های ریسک منحصر به فرد شکست می خورند

هر فروشنده شخص ثالث دارای یک نمایه ریسک منحصر به فرد است و همسویی ارزیابی ریسک با هر سطح حمله منحصر به فرد دشوار است. طرح های ارزیابی ریسک عمومی اهداف امنیتی فردی را که ریسک شخص ثالث را که می تواند حملات زنجیره تامین را تسهیل کند، در نظر نمی گیرند.

برای ایجاد بینش معنادار، ارزیابی ریسک باید به دسته های زیر از امنیت سایبری بپردازد:

• امنیت اطلاعات
• انطباق
• تداوم کسب و کار
• امنیت فیزیکی و مرکز داده
• امنیت برنامه های کاربردی وب
• امنیت زیرساخت ها

ارزیابی ریسک همچنین باید قرار گرفتن فروشنده در معرض حداقل انواع خطرات زیر را ارزیابی کند:

• خطرات امنیتی
• ریسک های عملیاتی
• ریسک های مالی
• خطرات شهرت

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد چارچوب ارزیابی ریسک فروشنده، این را بخوانید.

اما برای دستیابی به یک طراحی ارزیابی ریسک هدفمند، متخصصان امنیتی به یک فرآیند قابل اعتماد برای جمع آوری اطلاعات ریسک فروشنده نیاز دارند - تلاشی که اکثر پرسنل امنیت سایبری آن را فوق العاده خسته کننده می دانند. ترکیبی از Google Forms، صفحات گسترده و ایمیل ها، سیستم های رایج جمع آوری داده های ریسک شخص ثالث را مشخص می کند و در نتیجه نمایش نادرست و پراکنده نمایه ریسک فروشنده را ایجاد می کند.

راه حل

قبل از اینکه بتوان به طراحی ارزیابی ریسک پرداخت، باید یک مکانیسم قابل اعتماد جمع آوری داده های ریسک شخص ثالث ایجاد شود. یک راه حل ایده آل باید داده های ریسک فروشنده را در یک سپرده گذاری امن و متمرکز ذخیره کند که تمام اجزای یک برنامه مدیریت ریسک فروشنده را تغذیه می کند. این امر به ارزیابی جامعی از خط پایه ریسک شخص ثالث هر فروشنده دست می یابد تا طراحی یک برنامه مدیریت ریسک هدفمند را اطلاع رسانی کند.

تیم های امنیتی شخص ثالث همچنین باید بتوانند ارزیابی ریسک را با اهداف امنیتی خاص شخص ثالث تنظیم کنند. این سطح از ویژگی را می توان با سفارشی سازی ارزیابی ریسک از پیش طراحی شده به دست آورد.

این ویدیو را تماشا کنید تا بدانید چگونه UpGuard ناامیدی های رایجی را که منجر به تاخیر در ارسال ارزیابی ریسک می شود، برطرف می کند.