مدیریت سطح حمله سازمانی چیست؟

گسترش سریع چشم انداز دیجیتال، پیچیدگی فزاینده ای را به امنیت سایبری می افزاید، به ویژه برای شرکت هایی که می توانند تا 100,000 فروشنده در زنجیره تامین خود داشته باشند.

پرداختن به این چالش ها مستلزم اجرای یک استراتژی مدیریت سطح حمله (ASM) متناسب با پروفایل های ریسک منحصر به فرد کسب و کارهای سازمانی است. این اهمیت ASM را برای شرکت ها تشریح می کند و استراتژی ای برای اطمینان از اجرای موثر آن ارائه می دهد.

آشنایی با سطح حمله سازمانی

سطح حمله سازمانی مجموعه ای از تمام دارایی های دیجیتال مرتبط با یک سازمان است که به صورت داخلی یا خارجی قابل دسترسی هستند. متخصصان امنیتی معمولا از این شبکه به عنوان "سطح حمله" یاد می کنند، زیرا هر دستگاه در صورت سوء استفاده توسط مجرمان سایبری، به طور بالقوه مسیری را به داده های حساس سازمان باز می کند.

برای درک بهتر دامنه و اهمیت سطح حمله سازمانی، تمایز بین سطوح حمله خارجی و داخلی ضروری است:

• سطح حمله خارجی: شامل تمام دارایی هایی است که در معرض اینترنت قرار دارند، مانند برنامه های وب، سرویس های ابری، APIها، وب سرورها و همه سرویس های خارجی در شبکه فروشنده شما
• سطح حمله داخلی: دارایی هایی که فقط در شبکه سازمان قابل دسترسی هستند، مانند سرورهای داخلی، پایگاه های داده و نقاط پایانی کاربر

از آنجایی که شرکت ها معمولا تعداد زیادی دارایی دارند که ردپای دیجیتالی آنها را تشکیل می دهد، نقاط ورود بالقوه بیشتری برای مجرمان سایبری نسبت به سازمان های کوچکتر دارند که آنها را ذاتا مستعد تلاش برای حمله سایبری و در نتیجه نقض داده ها می کند. وسعت ردپای دیجیتال شرکت، مناطق سطح حمله ای را ایجاد می کند که شناسایی و مدیریت آنها با استراتژی های امنیت سایبری معمولی، به ویژه در سراسر زنجیره تامین فروشنده، دشوار است.

UpGuard دریافت که استفاده از فناوری به طور متوسط 311 درصد افزایش می یابد زمانی که یک شرکت از 500-1000 کارمند به اندازه 1000-5000 کارمند رشد می کند.

با چنین مجموعه بزرگی از دستگاه های فناوری برای مدیریت، شرکت ها با بزرگترین چالش ها در پیگیری سطح حمله در حال گسترش خود و اطمینان از اینکه اندازه آن قابل کنترل است، مواجه هستند.

خطرات سایبری منحصر به فردی که شرکت ها با آن مواجه هستند

شرکت ها به دلیل شبکه دیجیتال گسترده مورد نیاز برای پشتیبانی از عملیات خود، دارای مشخصات ریسک سایبری منحصر به فردی هستند. برخی از مهم ترین خطرات مرتبط با شرکت ها عبارتند از:

• خطرات شخص ثالث و شخص چهارم: وضعیت های امنیتی فروشنده به طور مستقیم بر سطح خطرات سایبری سازمان تأثیر می گذارد. با توجه به اینکه مدل های مقیاس بندی سازمانی خدمات فروشنده را برای مزایای صرفه جویی در هزینه خود در اولویت قرار می دهند، سطح حمله خارجی متورم اکنون یک مسئله امنیت سایبری مشخصه برای شرکت ها است. این دسته از خطرات سایبری فراتر از اکوسیستم فروشنده شخص ثالث است. خطرات امنیتی شخص چهارم نیز به طور مستقیم بر وضعیت امنیتی شرکت تأثیر می گذارد، همانطور که در حادثه CrowdStrike نشان داده شده است.
• Shadow IT: از آنجایی که شرکت ها معمولا فاقد یک خط مشی امنیتی برای نظارت مداوم در سطح خرد هستند، در معرض بیشترین خطر شیوه های Shadow IT هستند - استفاده تایید نشده از نرم افزار، برنامه های SaaS یا دستگاه ها در یک سازمان. این دسته از خطرات سایبری بسیار مهم است زیرا هر ابزار و سرویس غیرمجاز می تواند شامل آسیب پذیری های قابل بهره برداری باشد که تیم های امنیتی از آنها بی اطلاع هستند.
• پیکربندی نادرست ابری: از آنجایی که تحول دیجیتال بیشتر شبکه یک سازمان را به سمت ابر سوق می دهد، خطرات بردارهای حمله بالقوه ناشی از پیکربندی های امنیتی ضعیف افزایش می یابد. تنظیمات نامناسب محیط ابری می تواند منجر به قرار گرفتن در معرض داده های حساس (نشت داده ها) یا دسترسی غیرمجاز به دارایی های رو به اینترنت شود، مشابه حادثه امنیتی که Optus متحمل شد. تأثیر بالقوه زمانی افزایش می یابد که این پیکربندی های نادرست شامل ابزارهای امنیتی سرویس ابری باشد.
• سیستم های قدیمی: بسیاری از شرکت ها نمی دانند که دارایی های رو به اینترنت آنها توسط سیستم های قدیمی اداره می شود و خدمات برنامه های کاربردی وب توسط آخرین وصله های امنیتی محافظت نمی شوند. دستگاه های اینترنت اشیا و دارایی های فناوری اطلاعات تحت تأثیر نرم افزارهای قدیمی، اهداف اصلی عوامل تهدیدی هستند که برای آماده سازی برای حمله سایبری شناسایی انجام می دهند.

حادثه Crowdstrike نشان داد که حتی فروشندگان شخص چهارم نیز بردارهای حمله بالقوه در سطح حمله یک سازمان هستند.

این ویدیو را تماشا کنید تا بدانید چگونه UpGuard به کاربران خود کمک کرد تا فروشندگان شخص سوم و چهارم را که تحت تأثیر حادثه Crowdstrike قرار گرفته اند، شناسایی کنند.

یک نسخه آزمایشی رایگان از UpGuard >

ویژگی های یک استراتژی موثر ASM سازمانی

یک استراتژی موثر مدیریت سطح حمله سازمانی به چالش های کلیدی امنیت سایبری منحصر به فرد برای مشاغل بزرگ می پردازد. در مجموع، اجزای این استراتژی از دید تهدیدات سایبری سازمانی 360 درجه پشتیبانی می کند و گردش کاری را برای مدیریت چرخه عمر کامل خطرات سایبری شناسایی شده فراهم می کند.

1. کشف دارایی

کشف جامع دارایی در اینترنت پایه و اساس یک استراتژی موثر ASM است. این فرآیند شامل شناسایی تمام دارایی های فناوری اطلاعات است که ردپای دیجیتالی یک شرکت را تشکیل می دهد. با یک راه حل مدیریت سطح حمله، می توانید این فرآیند را با تعیین محدوده آدرس IP برای موجودی دارایی خود خودکار کنید. سپس تمام دارایی های تازه متصل شده در این محدوده به طور خودکار در هر فرآیند نظارت بر ریسک امنیتی اجرا شده در زمان واقعی ثبت نام می شوند.

تشخیص Shadow IT جزء جدایی ناپذیر فرآیندهای کشف دارایی است و همچنین باید توسط یک راه حل ASM پشتیبانی شود.

این ویدیو را تماشا کنید تا یاد بگیرید که چگونه UpGuard تضمین می کند که هم سرویس های ابری رایج و هم فناوری های مبهم مانند دستگاه های شبکه، افزونه های جاوا اسکریپت و ارائه دهندگان میزبانی در یک برنامه مدیریت ریسک شناخته می شوند.

یک نسخه آزمایشی رایگان از UpGuard >

2. مدیریت آسیب پذیری

پس از ترسیم ردپای دیجیتال شما، همه دارایی ها باید در یک فرآیند اسکن مداوم ثبت نام شوند تا مواجهه های انتقادی را که نقض داده ها را تسهیل می کنند، شناسایی کنند. سطوح حمله داخلی و خارجی با توجه به تهدیدات سایبری منحصر به فرد در هر منطقه، به ابزارهای مدیریتی و عملیات امنیتی خاصی نیاز دارند. مدیریت سطح حمله خارجی - حیاتی ترین جزء ASM برای شرکت ها، باید توسط یک برنامه مدیریت ریسک فروشنده پشتیبانی شود که قادر به تشخیص تهدید حتی در ظریف ترین ریشه های ریسک مرتبط با فروشنده، مانند انجمن های وب تاریک و وبلاگ های باج افزار است.

با یک ابزار ASM مانند UpGuard، می توانید آسیب پذیری ها و بردارهای حمله ای را که هکرها معمولا در حملات باج افزار سوء استفاده می کنند، مانند اعتبارنامه های فاش شده و خدمات دسترسی از راه دور، شناسایی و اصلاح کنید و این محافظت را در کل شبکه فروشنده خود گسترش دهید.

UpGuard همچنین می تواند آسیب پذیری های بالقوه خطرناک دارایی فناوری اطلاعات را شناسایی کند، مانند سرورهایی که نرم افزار وب سرور پایان عمر را اجرا می کنند، که شرکت ها را در معرض بیشترین خطر نقض داده ها قرار می دهد.

این ویدیو را برای مروری بر رویکرد UpGuard به مدیریت سطح حمله تماشا کنید.

یک نسخه آزمایشی رایگان از UpGuard >

3. نظارت مستمر

سطح حمله خارجی بسیار فرار است. یک استراتژی موثر ASM باید ابزاری برای پیگیری وضعیت سطح حمله خارجی با پرداختن به معیارهای حیاتی هوش تهدید فروشنده مانند:

• حساسیت به حمله فیشینگ: بردارهای حمله پیشرو که نقض داده ها را تسهیل می کنند.
• امنیت وب سایت: برای کشف آسیب پذیری هایی که حملات رایج به دارایی های سایبری دامنه را تسهیل می کنند، مانند اسکریپت نویسی بین سایتی.
• اندازه سطح حمله: برای ارزیابی تلاش های کاهش سطح حمله و اثربخشی کنترل های امنیتی اجرا شده برای کمک به این تلاش.

رتبه بندی های امنیتی یکی از موثرترین روش های نظارت مستمر برای مدیریت سطح حمله است. آنها تعیین کمیت عینی وضعیت های امنیتی داخلی و خارجی را ارائه می دهند. ابزار رتبه بندی امنیتی UpGuard چندین دسته بردار حمله حیاتی را در محاسبات رتبه بندی خود در نظر می گیرد و اکثر دسته ها با الزامات معیار اولیه که منجر به یک برنامه موثر ASM می شود، هماهنگ می شوند.

بیاموزید که UpGuard چگونه رتبه بندی های امنیتی خود را محاسبه >

3. گردش کار یکپارچه درمان ریسک

برای پشتیبانی از هدف نهایی مدیریت سطح حمله سازمانی، که کوچک نگه داشتن سطح حمله تا حد امکان است، یک راه حل ASM باید شامل گردش کار یکپارچه باشد که به کل چرخه عمر مدیریت ریسک می پردازد. از آنجایی که شرکت ها دارای شبکه های فروشنده بزرگ هستند، یک ابزار ایده آل ASM باید شامل مدیریت ریسک فروشنده باشد که به فرآیندهای VRM زیر می پردازد:

• تشخیص ریسک شخص ثالث: برای کشف خطرات امنیتی مربوط به فروشنده که می تواند نقض های شخص ثالث را تسهیل کند.
• تشخیص فروشنده شخص چهارم: برای مشاهده گسترش فروشندگان فروشنده

• ارزیابی ریسک فروشنده: برای ارزیابی جامع وضعیت امنیتی فروشنده و ایجاد برنامه های درمان ریسک فروشنده شخص ثالث.

این ویدیو را تماشا کنید تا بدانید چگونه UpGuard گردش کار ارزیابی ریسک فروشنده را ساده می کند.

یک نسخه آزمایشی رایگان از UpGuard >

• اصلاح ریسک: پیشرفت یکپارچه خطر شناسایی شده به مرحله کاهش برای به حداقل رساندن پنجره های قرار گرفتن.

برای پشتیبانی از پیاده سازی چنین مؤلفه مدیریت ریسک شخص ثالث، به این مراجعه کنید که گردش کار 6 مرحله ای مدیریت ریسک فروشنده را تشریح می کند.

یک پلت فرم ASM با گردش کار مدیریت ریسک فروشنده، با ادغام فرآیندهای مدیریت سطح حمله داخلی و خارجی در یک راه حل واحد، از حداقل سطح حمله پشتیبانی می کند.

4. اولویت بندی ریسک

یکی از ویژگی های ردپای دیجیتالی بزرگتر این است که فرآیندهای تشخیص ریسک خودکار احتمالا بسیاری از خطرات سایبری بالقوه را کشف می کنند. یک اشتباه رایج که شرکت ها هنگام ایجاد یک استراتژی ASM مرتکب می شوند، وسواس در مورد هر خطر شناسایی شده در سطح حمله خود است. یک برنامه ASM کارآمد برنامه ای نیست که در نهایت به نقطه ای برسد که دیگر خطرات سایبری جدید را شناسایی نکند، بلکه برنامه ای است که می تواند تشخیص دهد کدام ریسک ها باید در اولویت قرار گیرند و کدام یک بی خطر هستند.

فناوری رتبه بندی امنیتی را می توان برای دستیابی به این هدف با پیش بینی تأثیر وظایف اصلاحی انتخاب شده بر وضعیت امنیتی فروشنده استفاده کرد.

بهترین شیوه ها: مدیریت سطح حمله سازمانی

بهترین شیوه های زیر استراتژی ASM شما را به سطوح مثال زدنی ارتقا می دهد:

• درک کنید که نمی توانید به طور کامل از دسترسی به لبه شبکه خود جلوگیری کنید: سطحی از پذیرش ریسک برای مرزهای شبکه به گستردگی شرکت ها مورد نیاز است. فایروال ها و نقاط پایانی راه دور باید برای پشتیبانی از عملیات تجاری حیاتی به اینترنت متصل بمانند. هدف این است که تمام دستگاه های شبکه لبه ای را که مجرمان سایبری به طور بالقوه می توانند هدف قرار دهند، فهرست بندی کنید تا تیم های امنیتی بتوانند سطح انعطاف پذیری سایبری خود را کنترل کنند.
• یک استراتژی لایه بندی را دنبال کنید: برای اطمینان از اینکه منابع حساس در سطح حمله شما به راحتی شناسایی و در تلاش های اصلاح ریسک اولویت بندی می شوند، باید یک استراتژی لایه بندی اجرا شود، جایی که دارایی های حیاتی در یک دسته جداگانه با یک دسته موجودی گروه بندی می شوند. این استراتژی باید با استراتژی لایه بندی فروشنده به سطح حمله خارجی گسترش یابد.
• از یک پلت فرم متمرکز ASM استفاده کنید: یک پلت فرم متمرکز برای رسیدگی به کل سطح حمله سازمانی، از نیاز به راه حل های جداگانه برای سطوح حمله داخلی و خارجی جلوگیری می کند، سطح حمله سازمانی را به حداقل می رساند و در نتیجه از هدف نهایی ASM پشتیبانی می کند.
• کارمندان خود را آموزش دهید: بدون آموزش مناسب، کارمندان شما احتمالا تلاش های کاهش سطح حمله شما را با شیوه های Shadow IT مختل می کنند و قربانی حملات مهندسی اجتماعی می شوند. یک استراتژی ASM سازمانی باید شامل یک مؤلفه آموزش آگاهی کارکنان باشد که نحوه پاسخگویی به تهدیدات سایبری رایج و چگونگی همسویی این پاسخ ها با اهداف مدیریت سطح حمله شرکت را تشریح می کند. حملات فیشینگ شبیه سازی شده ابزاری موثر برای ردیابی سطح ریسک انسانی سازمان است - یک دسته ریسک بحرانی که باید در یک استراتژی مدیریت ریسک نیز مورد توجه قرار گیرد.

این ویدیو را تماشا کنید تا بدانید UpGuard چگونه ریسک انسانی را در فرآیندهای مدیریت سطح حمله خود محاسبه می کند: