10 ابزار برتر مدیریت پیکربندی که باید در مورد آنها بدانید

در چند سال کوتاه، DevOps از یک جنبش حاشیه ای به یک جنبش ضروری برای هر رهبر فناوری اطلاعات تبدیل شده است. سر و صدای زیادی در اطراف آن وجود دارد، اما دانش عملی زیادی نیز در آن وجود دارد. تهیه محیط ها، استقرار برنامه ها، نگهداری زیرساخت ها - همه اینها وظایف حیاتی و در عین حال ظریف هستند که به طور سنتی با دست انجام می شوند. چه می شد اگر بتوانیم ماشینی را وادار کنیم که همه این کارها را برای ما انجام دهد، نه تنها در ساعت ها کار صرفه جویی کند، بلکه عنصر خطای انسانی را نیز از بین ببرد؟

چرا مدیریت پیکربندی؟

نرم افزار مدیریت پیکربندی امکان استفاده از شیوه های توسعه نرم افزار آزمایش شده و اثبات شده را برای مدیریت و تهیه مراکز داده در زمان واقعی از طریق فایل های تعریف متن ساده فراهم می کند. برخی راه حل های CM را "DevOps in a Box" می دانند، اما این درست نیست. DevOps در مورد همکاری بین افراد است، در حالی که ابزارهای CM فقط همین هستند: ابزارهایی برای خودکارسازی کاربرد حالت های پیکربندی. مانند هر ابزار دیگری، آنها برای حل مشکلات خاص به روش های خاصی طراحی شده اند. اینکه چقدر موثر این کار را انجام می دهند بستگی به دانش و توانایی شخصی دارد که آنها را به کار می گیرد.

ما دریافت یک نمای کلی سریع از هر ابزار و مقایسه آن با جایگزین ها را آسان کرده ایم، بنابراین می توانید ابزار مدیریت پیکربندی مناسب خود را پیدا کنید (و بتوانید توضیح دهید که چرا گزینه های X، Y و Z را انتخاب نکرده اید).

مزایا و خطرات

خودکارسازی تغییرات در وضعیت پیکربندی زیرساخت شما یک شمشیر دو لبه است: شما می توانید تغییرات را خیلی سریع ایجاد کنید، اما شخص یا چیز دیگری باید این تغییرات را تأیید کند. در نظر گرفتن اینکه کدام ابزار مدیریت پیکربندی را انتخاب کنید، باید به این فکر کنید که از کدام ابزار(های) مکمل برای جلوگیری از اثرات پرهزینه استقرار خودکار باگ ها در زیرساخت خود به عنوان کد استفاده خواهید کرد. علاوه بر این، ابزارهای مدیریت پیکربندی نرم افزار (یا ابزارهای SCM) کنترل نسخه و متن دوستانه هستند، ما می توانیم تغییراتی در کد ایجاد کنیم و تغییرات را می توان به عنوان درخواست ادغام انجام داد و برای بررسی ارسال کرد.

با ابزارهای مدیریت پیکربندی، بسیاری از پیاده سازی های خاص سیستم عامل یک پیکربندی برای شما انتزاع می شوند. از همان فایل پیکربندی می توان برای مدیریت ، به عنوان مثال ، نصب Apache HTTPD در هر دو سیستم Red Hat و Ubuntu استفاده کرد.

پیکربندی ضعیف می تواند یک خطر بزرگ امنیت سایبری باشد که منجر به نقض داده ها و سایر حملات سایبری می شود. اگر پیکربندی زیرساخت خود را خودکار می کنید، باید به امنیت سایبری، امنیت اطلاعات و مدیریت ریسک اطلاعات فکر کنید.

همچنین باید به این فکر کنید که ابزارهای مدیریت پیکربندی شما چقدر ایمن هستند و آیا به آنها امکان دسترسی به اطلاعات حساس بیش از حد را می دهید یا خیر. به مدیریت ریسک فروشنده فکر کنید و یک چارچوب مدیریت ریسک شخص ثالث در دسترس داشته باشید و ارزیابی ریسک امنیت سایبری را انجام دهید.

1. سی اف انجین

CFEngine یکی از قدیمی ترین ابزارهای مدیریت پیکربندی منبع باز است که پیکربندی اتوماسیون را برای سیستم های کامپیوتری بزرگ فراهم می کند، از جمله مدیریت یکپارچه سرورها، سیستم ها، کاربران، دستگاه های شبکه تعبیه شده، دستگاه های تلفن همراه و موارد دیگر. ما آن را با Puppet مقایسه می کنیم، همچنین یک فناوری تثبیت شده:

"CFEngine بر روی C اجرا می شود، برخلاف استفاده Puppet از Ruby. C سطح پایین تر دو زبان است و یکی از شکایات اصلی در مورد CFEngine این است که منحنی یادگیری بسیار شیب دار است. این بدان معناست که CFEngine ردپای حافظه بسیار کوچکتری دارد، سریعتر اجرا می شود و وابستگی های بسیار کمتری دارد.

2. عروسک خیمه شب بازی

گزارش سالانه "وضعیت DevOps" Puppet یکی از بهترین منابع برای روندها در DevOps است. دانستن نقاط قوت و ضعف پلتفرم Puppet برای افراد در عملیات اهمیت فزاینده ای دارد. Puppet از یک زبان اعلامی یا Ruby برای توصیف پیکربندی سیستم استفاده می کند. در ماژول ها سازماندهی شده است و فایل های مانیفست حاوی اهداف حالت مورد نظر هستند تا همه چیز را همانطور که لازم است نگه دارند.

"اغلب گفته می شود که Puppet ابزاری است که با در نظر گرفتن sysadmins ساخته شده است. منحنی یادگیری به دلیل اینکه Puppet در درجه اول مدل محور است، کمتر تحمیل می شود. توجه به ساختارهای داده JSON در مانیفست های عروسکی برای یک مدیر سیستم که زندگی خود را در خط فرمان گذرانده است، بسیار کمتر از نحو Ruby دلهره آور است.

نسخه منبع باز Puppet به صورت رایگان در دسترس است، در حالی که Puppet Enterprise برای حداکثر 10 گره رایگان است. توجه: پس از نصب Puppet، هر گره (سرور فیزیکی، دستگاه یا ماشین مجازی) در زیرساخت یک عامل Puppet روی آن نصب می شود.

ما عروسک را با سرآشپز، نزدیکترین رقیب آن مقایسه می کنیم: عروسک در مقابل سرآشپز

3. سرآشپز

در کنار Puppet، سرآشپز دیگر سنگین وزن در بازار CM و پلتفرم اتوماسیون است. سرورها را در فضای ابری، در محل یا در یک محیط ترکیبی مدیریت می کند. ابر آگنوستیک بودن به شما امکان می دهد هم مرکز داده و هم محیط های ابری را به طور همزمان مدیریت کنید، حتی زمانی که ارائه دهندگان ابر خود را تغییر می دهید.

"مانند Puppet، سرآشپز نیز به زبان روبی نوشته شده است و CLI آن نیز از DSL مبتنی بر روبی استفاده می کند. Chef از یک مدل master-agent استفاده می کند و علاوه بر سرور اصلی، نصب Chef نیز به یک ایستگاه کاری برای کنترل master نیاز دارد. عوامل را می توان با استفاده از ابزار "چاقو" که از SSH برای استقرار استفاده می کند از ایستگاه کاری نصب کرد و بار نصب را کاهش داد.

ببینید چگونه در برابر تازه وارد CM Ansible: Ansible در مقابل سرآشپز قرار می گیرد

۴. انسیبل

جدیدتر از Chef یا Puppet، Ansible بهترین ابزار منبع باز مدیریت پیکربندی، استقرار، ارکستراسیون و همچنین موتور اتوماسیون است. در واقع، در توزیع های محبوب لینوکس مانند فدورا گنجانده شده است. این به اتوماسیون زیرساخت فناوری اطلاعات از تهیه نرم افزار و مدیریت پیکربندی تا استقرار برنامه کمک می کند و دستاوردهای بهره وری زیادی را فراهم می کند.

در حال حاضر راه حل های آنها از دو پیشنهاد تشکیل شده است: Ansible و Ansible Tower، دومی دارای رابط کاربری و داشبورد پلتفرم است. علیرغم اینکه در مقایسه با رقبایی مانند Chef یا Puppet یک بازیکن نسبتا جدید در عرصه است، به دلیل عملیات ساده و قابلیت های مدیریتی ساده، شهرت بسیار مطلوبی در بین متخصصان DevOps به دست آورده است.

مزایا و معایب استفاده از Ansible را بررسی کنید: 5 بهترین و بدترین ویژگی Ansible

Ansible یکی از ابزارهای مورد علاقه ما است. می توانید از Ansible برای اجرای یک دستور در چندین سرور از خط فرمان استفاده کنید. همچنین می توانید از آن برای خودکارسازی وظایف (مانند افزودن کاربران، نصب بسته ها و به روز رسانی پیکربندی های سرور) با استفاده از پلی بوک های نوشته شده در YAML استفاده کنید که ارتباط بین تیم های فنی و غیر فنی را تسهیل می کند. Ansible ساده، بدون عامل و آسان برای برنامه نویسان و غیر برنامه نویسان است.

عدم وجود نماینده به معنای سربار کمتر در سرورهای شما است. اتصال SSH در حالت فشار (پیش فرض) مورد نیاز است، اما حالت کشش در صورت نیاز در دسترس است. Playbooks را می توان با حداقل دستورات نوشت یا با تسک های اتوماسیون پیچیده تر از جمله نقش ها، متغیرها و ماژول ها مقیاس بندی کرد.

5. سالت استک

تامین کننده اصلی ایده آل "زیرساخت به عنوان کد"، SaltStack با وجود حضور نسبتا دیرهنگام در بازار به دلیل ادغام های فراوان با ارائه دهندگان ابری مانند Google Cloud، خدمات وب آمازون (AWS) و غیره، طرفداران قابل توجهی به دست آورده است

"نمک، مانند Ansible، در پایتون توسعه یافته است. همچنین در پاسخ به نارضایتی از هژمونی Puppet/Chef، به ویژه سرعت پایین استقرار و محدود کردن کاربران به Ruby توسعه یافته است. Salt به نوعی در نیمه راه بین Puppet و Ansible قرار دارد - از پایتون پشتیبانی می کند، اما همچنین کاربران را مجبور می کند تا تمام دستورات CLI را در پایتون یا DSL سفارشی به نام PyDSL بنویسند. از یک سرور اصلی و عوامل مستقر به نام مینیون برای کنترل و برقراری ارتباط با سرورهای هدف استفاده می کند، اما این با استفاده از lib پیام رسانی ZeroMq در لایه حمل و نقل اجرا می شود، که باعث می شود چند مرتبه سریعتر از Puppet/Chef باشد.

ما Ansible را با SaltStack مقایسه می کنیم، دو بازیکن جدیدتر در CM: Ansible در مقابل Salt

۶. داکر

از زمان راه اندازی در سال 2013، Docker یک تازه کار نسبی است که DevOps و دنیای توسعه نرم افزار را طوفانی کرده است. کلید موفقیت Docker فناوری کانتینرسازی سبک وزن آن است:

فناوری آنها برنامه های نرم افزاری را با تمام قسمت های لازم در یک کانتینر مستقر می کند، در نتیجه اطمینان حاصل می کند که بدون توجه به پیکربندی و/یا تنظیمات، بر روی هر سرور لینوکس اجرا می شود. کانتینرها را می توان ایجاد، پیکربندی و به عنوان الگو برای استفاده در سایر میزبان هایی که موتور Docker را اجرا می کنند، ذخیره کرد. سپس می توان از این قالب ها برای ایجاد کانتینرهای بیشتر با همان سیستم عامل، پیکربندی و باینری استفاده کرد.

۷. DSC پاورشل

راه حل مایکروسافت برای CM PowerShell DSC نیست:

DSC یک پلت فرم مدیریت جدید در Windows PowerShell است که امکان استقرار و مدیریت داده های پیکربندی برای سرویس های نرم افزاری و مدیریت محیطی را که این سرویس ها در آن اجرا می شوند، فراهم می کند.
DSC مجموعه ای از افزونه های زبان Windows PowerShell، cmdlet های جدید Windows PowerShell و منابعی را ارائه می دهد که می توانید از آنها برای تعیین نحوه پیکربندی محیط نرم افزار خود استفاده کنید. همچنین وسیله ای برای حفظ و مدیریت پیکربندی های موجود فراهم می کند.

8. ابزار پیکربندی TeamCity

TeamCity همچنین یکی از سرورهای مدیریت و یکپارچه سازی مداوم است که توسط Jet Brains و مبتنی بر زبان برنامه نویسی جاوا توسعه یافته است.

درباره TeamCity در مقابل جنکینز برای ادغام مداوم بیشتر بدانید.

9. ابزار پیکربندی JUJU

Juju یک ابزار منبع باز است که عمدتا بر کاهش سربار عملیاتی نرم افزارهای نسل جدید تأکید دارد. Juju ویژگی هایی مانند پیکربندی، مقیاس بندی، استقرار سریع، یکپارچه سازی و غیره را ارائه می دهد. JUJU هیچ دستورالعمل واضحی در مورد استفاده از ارائه دهنده ابر OpenStack ارائه نمی دهد.

10. سکان

Rudder یک ابزار مدیریت زیرساخت فناوری اطلاعات منبع باز است که در بالای CFEngine کار می کند. عملکرد منحصر به فرد مدیریت دارایی Rudder قادر به شناسایی گره ها و همچنین ویژگی های آنها است و این می تواند هنگام انجام اقدامات مدیریت پیکربندی مفید باشد. این CMT از مدیریت دارایی برای شناسایی گره ها برای مدیریت پیکربندی استفاده می کند.

سکان به یک عامل محلی سبک بستگی دارد که بر روی هر سیستم مدیریت شده نصب شده است. رابط وب سمت سرور Rudder توسط زبان Scala ساخته شده است و عامل محلی آن به زبان C نوشته شده است.

برای موفقیت برنامه ریزی کنید

صرف نظر از اینکه از چه ابزاری برای مدیریت پیکربندی استفاده می کنید، راه شروع پروژه اتوماسیون این است که آنچه را که دارید کشف کنید. خودکارسازی فرآیندهای ضعیف یا زیرساخت های نامفهوم راهی سریع و پرهزینه برای متعدد کردن مشکلات شما است. برای اینکه واقعا بیشترین بهره را از هر ابزار اتوماسیون ببرید، ابتدا باید بدانید که مین های زمینی در کجا وجود دارند.